Obraz ten rozpoczyna cykl wielkich martwych natur Cezanne'a z dojrzałego okresu twórczości. Artysta zdaje się nawiązywać w nich do tradycji gatunku, tzn. XVII-wiecznego malarstwa holenderskiego i francuskiego poprzez wystudiowany, wyraźny kontur i głębię światłocienia. Stamtąd także pochodzi pomysł umieszczenia starannie wyważonej kompozycji naczyń i owoców na bogato udrapowanej tkaninie wychodzącej poza kadr obrazu. Przedmioty są rygorystycznie uporządkowane - "ułożone" w odpowiadające sobie pary. Natomiast zupełnie inny rytm wyznacza tej kompozycji krzyżykowy deseń tapety stanowiącej tło obrazu, gdzie elementy wzoru łączą przekątne linie. Rozwibrowaną fakturę płótna tworzą drobne plamki grubo kładzionej farby, sprawiającej, że namalowane przedmioty niemal się materializują. Stonowaną kolorystykę w odcieniach czerwieni, żółci i zgaszonej zieleni ożywiają silne bliki bieli na paterze i udrapowanej tkaninie.

następny obraz